24/03/2013 - 1972: Η μουσική (3o Mέρος)- "Τα γνωστά"



Γεια σας και πάλι. Επανήλθαμε δριμύτεροι (αν και αργήσαμε λίγο) για το τρίτο μέρος του αφιερώματος μας. Εδώ, σας παρουσιάζουμε μερικά album της χρονιάς εκείνης (1972) τα οποία η πλειοψηφία των μουσικόφιλων γνωρίζει (θέλω να πιστεύω) και έχουν σημειώσει μεγάλη εμπορική επιτυχία και καταξίωση. Μερικά από αυτά μπορούσαν να περιληφθούν και στο πρώτο μέρος (Τα καλύτερα), αλλά τι να κάνουμε, γούστα είναι αυτά.

Curtis Mayfield-Superfly. Μία πόλη γεμάτη παρακμή, φτώχεια, ανέχεια και πολλά ναρκωτικά. Ο Curtis Mayfield γράφει το soundtrack για την ομώνυμη ταινία και αποτυπώνει μουσικά, την κατάσταση της Νέας Υόρκης την δεκαετία του '70. Soul διάθεση, background funky ρυθμοί, jazz ενορχηστρώσεις ενίοτε με συνοδεία εγχόρδων και η χαρακτηριστική βελούδινη φωνή του συνθέτη. Στίχοι-διαμαρτυρία γεμάτοι πίκρα που κατέκριναν την όλη κατάσταση. Καινοτόμος και πρωτοποριακός. Ο Freddie δεν τον άκουσε και είναι στη γωνία νεκρός. Δείγμα

Uriah Heep-The Magician's Birthday. Αν και δεν τυγχάνουν μεγάλης αποδοχής από τις νεότερες γενιές των οπαδών της σκληρής μουσικής, για εμάς τους "παλιοροκάδες" αποτελούν μεγάλο κεφάλαιο στην heavy rock ιστορία. Σε χρονιά με διπλή κυκλοφορία (Demons and Wizards), οι Ηeep κατορθώνουν να καθιερωθούν παγκοσμίως. Οι δυνατές αλλά και συγχρόνως μελωδικές κιθάρες (Mick Box), τα στιβαρά τύμπανα (Lee Kerslake), η ποιητική φωνή (David Byron), ο μαέστρος (Ken Hensley) και ένας πρόωρα χαμένος μπασίστας (Gary Thain). Tίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Δείγμα

Soft Machine-Fifth. Eκεί που το rock συναντιέται με τη ψυχεδέλεια και τη jazz fusion. Η σκηνή του Canterbury στις δόξες της. Mε την αποχώρηση του ιδρυτικού τους μέλους, Robert Wyatt, τα ηνία της μουσικής τους κατεύθυνσης αναλαμβάνει ο οργανίστας Mike Ratledge. Jazz αυτοσχεδιασμοί και ένα σαξόφωνο σε πρωταγωνιστικό ρόλο (Elton Dean), που θυμίζει αρκετά το κλίμα από ηχογραφήσεις του Miles Davis. To άκουσμα σε κάποια σημεία μπορεί να είναι κουραστικό, αλλά ποτέ αδιάφορο. Δείγμα

Gentle Giant-Octopus. O "Ευγενικός Γίγαντας" της μουσικής. Η ήρεμη δύναμη. Βαδίζοντας στα χνάρια των Jethro Tull και Βarclay James Harvest, υιοθέτησαν ένα τελείως προσωπικό παίξιμο, που δεν μοιάζει με κανένα από τα γνωστά group του είδους. Οι συνθέσεις είναι πολύ ιδιαίτερες, "αφηρημένες", πολύπλοκες και δύσκολες με το πρώτο άκουσμα. "Συμφωνικό", πειραματικό και ενίοτε hard rock, δυστυχώς οι Gentle Giant δεν έγιναν ευρύτερα και εμπορικά γνωστοί. Δείγμα

Yes-Close to the Edge. Στα ομαδικά αθλήματα υπάρχει μια έκφραση που λέει "ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει". Γι' αυτό έχοντας κυκλοφορήσει την προηγούμενη χρονιά το αριστούργημα τους "Fragile", οι Υes ξαναμπαίνουν στο studio με την ίδια πεντάδα σύνθεσης (Anderson, Howe, Wakeman, Squire, Bruford). To αποτέλεσμα; Μια ακόμα καταπληκτική δουλειά, ίσως ισάξια του "Fragile". Ο δίσκος σκαρφάλωσε στις υψηλές θέσεις των charts και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και οι Yes ξεκίνησαν την μεγαλύτερη περιοδεία τους. Δείγμα

Neil Young-Harvest. Δώσε στον Αμερικάνο country και folk και πάρε του την ψυχή. Μετά την αποχώρηση του από τους Crosby, Stills, Nash & Young, o Neil Young συγκεντρώνει μερικούς session country μουσικούς και ηχογραφεί το δημοφιλέστερο album του, μέχρι και σήμερα. Άλλοτε μελαγχολικός και λυρικός, άλλοτε νοσταλγικός και απλός, άλλοτε πομπώδης με τη βοήθεια της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου, άλλοτε βιωματικός, ο Young κατάφερε να μας αγγίξει όλους. Δείγμα

Διονύσης Σαββόπουλος-Βρώμικο Ψωμί. Ασχέτως εάν κάποιος συμφωνεί με τις προσωπικές του απόψεις, ο "Νιόνιος" αποτελεί ένα τεράστιο κεφάλαιο της ελληνικής μουσικής. Εδώ το πάντρεμα βαλκανικών ήχων, δημοτικού τραγουδιού, ρεμπέτικου, αμερικάνικης folk και prog ενορχηστρώσεων, είναι κάτι το μοναδικό. Μοναδική και ανατριχιαστική η ερμηνεία της Σωτηρίας Μπέλλου (που κατά τα λεγόμενα της τραγουδάει pop) στο "Ζεμπέκικο". Δείγμα

Alice Cooper-School's Out. O άνθρωπος που εμπνεύστηκε και υλοποίησε το "theatrical horror rock show", με αυτή τη δουλειά του καθιερώνεται στο πάνθεον της μουσικής. Και όλα αυτό εξαιτίας του ομώνυμου τραγουδιού-ύμνου, το οποίο τραγουδήθηκε από τα χείλη όλων των "επαναστατημένων εφήβων" του κόσμου. Αποτέλεσμα: ο δίσκος έχει ήδη συμπεριληφθεί στη λίστα των "κλασικών" της rock. Δείγμα

Keith Jarrett-Expectations. Ένας από τους πιο καινοτόμους πιανίστες-μουσικούς της jazz. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας ο Keith Jarrett εξερευνούσε το λεγόμενο "New Thing", είτε σε solo εμφανίσεις και δουλειές, είτε στις fusion συνεργασίες με τον Miles Davis. Eδώ έχουμε τη δημιουργία ενός σχήματος, το οποίο μοιράζεται τις ίδιες avant-garde ανησυχίες του, εμπλουτισμένες όμως με στοιχεία ηλεκτρικής jazz-rock, αυτοσχεδιασμούς, μελωδίες και πινελιές ιδιαίτερων μουσικών χρωματισμών. Δείγμα

Fleetwood Mac-Bare Trees. Είναι αναμφισβήτητα το πρώτο album των Fleetwood Mac, στο οποίο αφήνουν οριστικά πίσω όλες τις blues επιρροές τους και επικεντρώνονται αποκλειστικά σε πιο κλασικές rock φόρμες. Κυρίαρχη μορφή του δίσκου είναι ο κιθαρίστας Danny Kirwan, ο οποίος τραγουδάει και γράφει τα μισά τραγούδια. Δυστυχώς λόγω της αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς του, θα διωχθεί από το συγκρότημα, στη διάρκεια της περιοδείας του δίσκου. Φυσικά όλοι ξέρετε ότι η εμπορική επιτυχία και καταξίωση (ειδικά στην Αμερική) θα έρθει με την έλευση των Buckingham/Nicks. Δείγμα

Pink Floyd-Obscured by Clouds. Δεν χρειάζεται να γράψω και εγώ για το μεγαλείο της μουσικής ιδιοφυΐας των Pink Floyd. To "Obscured by Clouds" είναι το soundtrack της ταινίας του Barbet Schroeder "La Vallée". Τα κομμάτια είναι πολύ καλά δομημένα, εξελίσσονται και επικρατεί μια ιδιαίτερη μουσική ατμόσφαιρα στο δίσκο που θυμίζει σε κάποια σημεία τους προηγούμενους δίσκους "Atοm Heart Mother" και "Meddle". Φυσικά η απογείωση θα γίνει την επόμενη χρονιά με το "Dark side of the Moon". Δείγμα

Frank Zappa-Waka/Jawaka. Ο Frank Zappa θα μπορούσε να υπερηφανεύεται ότι είχε παίξει όλα τα είδη της μουσικής. Στα 1972 τον βρίσκουμε καθηλωμένο σε μια αναπηρική καρέκλα, προσπαθώντας να αναρρώσει από το ατύχημα του προηγούμενου έτους, όταν ένας θεατής τον έριξε από την σκηνή. Εδώ ο Ζappa γράφει ένα αποκλειστικά jazz fusion δίσκο, χρησιμοποιώντας όμως πάρα πολλά μουσικά όργανα και μουσικούς. Το album αναφέρεται πολλές φορές ως και "Ηοt Rats II". Δείγμα

Εleuterio



επιστροφή...
Banner 2 Banner 3 Banner 3