05/05/2013 - WARLORD- LIVE IN THESSALONIKI (24-4-2013)



Για κάποιους από εμάς το όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Να σας πω κάτι; Τέτοιο οπαδιλίκι έχει μόνο το heavy metal και βασικά είναι και ένας από τους λόγους που το ακούμε και το ακολουθούμε. Κάτι τέτοιο βιώσαμε και εκείνο το βράδυ στο live.

Όλοι ήμασταν γνωστοί μεταξύ μας και όλοι περιμέναμε το ίδιο πράγμα: να ξεκινήσει η μουσική, γιατί αυτό είναι οι WARLORD, μια από τις προσωποποιήσεις της Μουσικής. Το ξεκίνημα το περιμέναμε και ξέραμε ακόμα και τι θα ακολουθούσε. Κακό; Καθόλου! Γιατί μόλις η πρώτη νότα έσκισε την ατμόσφαιρα του Principal το χαμόγελο δεν με παράτησε ούτε μια στιγμή. Ναι, όλα τα παλιά ήταν εκεί και βασικά για αυτά πήγαμε.

Ο κόσμος φυσικά ήξερε όλα τα τραγούδια και τραγουδούσε από την πρώτη στιγμή μέχρι την τελευταία σαν να άκουσε χθες τον πρώτο δίσκο τον οποίο βέβαια έπαιξαν ολόκληρο. Τα πάντα ήταν όπως τα περιμέναμε - ή μάλλον όπως τα φανταζόμασταν. Το έπος σε όλο του το μεγαλείο συνδυασμένο με μια απίστευτη τεχνική. Ο Zonder έδειχνε την κλάση του σε όλη τη διάρκεια και ο Bynoye ήταν απίστευτος! Αλλά ο αρχηγός ήταν όλα τα λεφτά! Ο Tsamis είναι οι WARLORD, ο εγκέφαλος. Δεν λέω, κάποιες φορές λόγω χαρακτήρα το χάνει το παιχνίδι των δημοσίων σχέσεων αλλά ειλικρινά δεν με νοιάζει καθόλου και πιστεύω ότι δεν πρέπει να νοιάζει κανέναν μας. Το θέμα μας ήταν η μουσική! Lost and lonely days και κλάμα κυριολεκτικά για κάποιους! Aliens και περίμενα το τέλειο σημείο στη μέση με το κλασικά ελληνικό σπάσιμο των πιάτων.

Όλα τα άκουσα και τίποτα δεν έλειπε. Ακόμα και τα καινούργια τα οποία είναι πολύ φρέσκα ο κόσμος τα άκουγε και τα ακολουθούσε. Για κάποιους τα live είναι η συμμετοχή, το τραγούδι και γενικά η…φασαρία. Εμένα με αρέσει να ακούω, να βλέπω και έτσι να δημιουργώ αναμνήσεις και εικόνες. Από αυτές έκανα πολλές θα έλεγα στη συγκεκριμένη συναυλία την οποία περίμενα πολλά χρόνια όπως είπα και η όλη φάση με βρίσκει να μην ξέρω πραγματικά τι να γράψω. Αυτό δεν μου έτυχε ούτε στους MAIDEN πιστεύω. Ξέρετε είναι όπως στο στρατό που λέμε ότι δεν μπορούμε να εξηγήσουμε τι είναι αν δεν πας. Τι να εξηγήσω;

Οι WARLORD είναι για οπαδούς, είναι cult και μόνο αυτό. Κάποιοι έγραφαν ότι είναι τελειωμένοι, ότι δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης και άλλα τέτοια που η αναρχία του ίντερνετ μας επιτρέπει να γράφουμε. Έχουν δίκιο ίσως γιατί οι εποχές έχουν αλλάξει και φυσικό είναι να άλλαξε και η μουσική. Το θέμα είναι ότι κάτι τέτοια live μας θυμίζουν ότι κάποτε τα πράγματα γινόταν αλλιώς, ότι ήταν διαφορετικά και ίσως καλύτερα. Γιατί τελικά δεν χρειάζεται ένα συγκρότημα να είναι επιτυχημένο, με πολλούς οπαδούς για να είναι και ποιοτικό. Οι WARLORD δεν ήταν ποτέ στην πρώτη γραμμή, απεναντίας ήταν πάντα στο περιθώριο και αυτό τους έκανε μοναδικούς. Πάντα έτσι θα είναι αλλά εκέινο το βράδυ μας έδειξαν καθαρά ποιοι είναι και γιατί εμείς τους ακολουθούμε και θα τους ακολουθούμε για πάντα…ακόμα και να μην ξαναγράψουν δίσκο.

Ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει κάτι τέτοιο γιατί είναι ένα συγκρότημα που πάντα οι μυημένοι θα θέλουμε να ακούμε όταν έχουμε μεθύσει καλά σε ένα metal club, όταν θα θέλουμε κάτι Χειμωνιάτικο, όταν θα θέλουμε μελωδία και λυρισμό. Και να σας πω κάτι; Καλύτερα που δεν τους ξέρουν πολλοί…

U-Nick



επιστροφή...
Banner 2 Banner 3 Banner 3