15/11/2015 - ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ



Παρακολούθησα ένα σεμινάριο του Ελληνο-Αμερικανικού Επιμελητηρίου περί επιχειρηματικότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όσα ακούγονται σε αυτά τα κλειστά courses είναι πολλές φορές τραγικά, γιατί μας θυμίζουν με ζοφερό τρόπο ποιοι είμαστε ακριβώς. Η Ελλάδα έχει δυνατότητες αλλά σίγουρα δεν έχει τον χαρακτήρα για να τις αξιοποιήσει.

Εννοώ ότι πας να κάνεις κάτι και μπλέκεσαι με ανθρώπους που δεν ξέρουν τι τους γίνεται και όμως βαπτίζονται υπεύθυνοι για αυτό που θέλεις εσύ να κάνεις. Επίσης, απουσιάζει η πρακτικότητα στη χώρα μας. Όταν όλοι μιλούν περί καταπολέμησης της ανεργίας καλό θα είναι να προσπαθούν να την καταπολεμήσουν και όχι να αντιμετωπίζουν τον επιχειρηματία ως το Κακό Κεφάλαιο που είναι υπεύθυνο για τα δεινά όλων μας.

Ζούμε σε μια χώρα που η παρούσα κυβέρνηση θέλει συμβούλους που να προέρχονται από το αντάρτικο πόλης και όχι από την εμπειρία της επαγγελματικής πορείας η οποία είναι και πιο δύσκολη, γιατί όταν απλά μιλάς και μιλάς και μιλάς χάνεις την ουσία και όταν πεινάς πηγαίνεις και τρως στη…μαμά σου! Ζούμε σε μια χώρα όπου ο ένας πάει να βγάλει το μάτι του άλλου και δεν κοιτάζει πως θα συνεργαστεί για να πετύχει πράγματα.

Η ελιά είναι ένα προϊόν με μεγάλη πέραση στο εξωτερικό. Οι Έλληνες με την πλάκα που έχουμε κατορθώσαμε να δώσουμε την αγορά της Αμερικής σε όλους τους άλλους οι οποίοι μπορούν να παράγουν ελιές τύπου Καλαμών. Ψάξτε το, δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Σήμερα που στην Ελλάδα η κρίση έχει ξεπεράσει τα όρια της οικονομίας αν δεν συνεργαστούμε δεν θα πετύχουμε σε τίποτα, αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό. Οι οινοπαραγωγοί μαλώνουν, οι ξενοδόχοι δεν μιλούν με τις αρχές, οι ελαιοπαραγωγοί είναι σε αδιέξοδο. Όλα αυτά βέβαια μόνο στην Ελλάδα και όχι στον υπόλοιπο κόσμο.

Η Ευρώπη χάνει το τραίνο γιατί συζητάει, και συζητάει ξανά και ξανά. Το προσφυγικό είναι ένα θέμα που έπρεπε να έχει ήδη λυθεί αντί αυτού όμως ακόμα συζητάμε. Επίσης διαπραγματευόμαστε με τον δικό μας ελληνικό τρόπο. Κάνουμε μαγκιές, ωθούμε τα πράγματα στα άκρα και μετά όταν δεν έχουμε άλλη επιλογή δεχόμαστε τα πάντα, δίνουμε γη και ύδωρ και κάνουμε και μια απεργία ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα που οι ίδιοι ψηφίσαμε υπό την απειλή των κακών Ευρωπαίων που φταίνε για τα πάντα!

Γιατί αυτό κάνουμε αν δεν το έχετε καταλάβει. Το κακό είναι ότι ακόμα και σε τέτοιο επίπεδο πολιτικής δεν ξέρουμε τι σημαίνει συνεργασία, γιατί οι Γάλλοι και οι Ιταλοί δεν είναι πραγματικοί μας συνεργάτες αλλά έχουν τους σκοπούς τους. Ας μην γελιόμαστε, κανείς δεν γουστάρει τον τρόπο μας και κανείς δεν έχει καμιά σκασίλα για το τι θα απογίνουμε. Το θέμα είναι εμείς πως το βλέπουμε όλο αυτό. Σίγουρα με μια Αριστερή ματιά η οποία έχει πια θολώσει.

Το κακό είναι ότι επαναλαμβάνεται το σκηνικό της Θεσσαλονίκης που τόσα χρόνια έβγαζε Παπαγεωργόπουλο και Ψωμιάδη επειδή στον δεύτερο γύρο κανείς από τους Αριστερούς δεν πήγαινε να ψηφίσει τον αντίπαλο υποψήφιο γιατί ήταν ΠΑΣΟΚ, αλλά μετά διαμαρτύρονταν όλοι.

Η πλάκα έχει και τα όρια της και καλό θα είναι να δούμε όλοι μας πως μπορούμε να συνάψουμε συνεργασίες πρώτα μεταξύ μας, να δυναμώσουμε, να δώσουμε αξία στο προϊόν μας ως χώρα και μετά να αρχίσουμε να κοιτάζουμε προς τα έξω με σοβαρότητα και επαγγελματισμό. Είναι μια ολόκληρη αγορά ο κόσμος σήμερα και εμείς προτιμούμε να μένουμε κλεισμένοι στο καβούκι μας επειδή αυτοί οι ιμπεριαλιστές με αυτόν τον τρόπο θα μας αλλοτριώσουν…και άλλα τέτοια φαιδρά…

U-Nick



επιστροφή...
Banner 2 Banner 3 Banner 3