29/11/2015 - Το χριστουγεννιάτικο έλατο-Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.



Η ζωή των περισσότερων είναι δυστυχώς ταυτισμένη με μια καθημερινότητα που είναι οριακά αρκετή για την επιβίωση. Ούτε λόγος για ανακάλυψη του εαυτού μας και πολύ περισσότερο για μοίρασμα στιγμών με τους αγαπημένους της ζωής μας. Καθώς τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, θέτω ως στόχο να μεταβάλλω (έστω για λίγο) τις συνθήκες αυτές. Να βρω χρόνο για τον εαυτό μου και τους αγαπημένους, να απομακρύνω το άγχος, το τρέξιμο, τη ματαιότητα ...

Με τις σκέψεις αυτές αναθυμήθηκα το Δανό παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και την ιστορία για το έλατο που δεν έβλεπε την ομορφιά του δάσους στο οποίο ζούσε και περίμενε καθημερινά τη στιγμή του ταξιδιού του. Με την προσμονή αυτή ζούσε, δίχως να χαίρεται τις μέρες, και αδημονούσε για τη στιγμή που θα στόλιζε κάποιο σπίτι. Και όταν η στιγμή έφτασε, πρόσκαιρα θαμπώθηκε από τη λάμψη του... όμως το εορταστικό διάστημα πέρασε και η παρουσία του ήταν περιττή. Έτσι έφτασε για το έλατο η ώρα του ξεστολίσματος και οδηγήθηκε στη σιωπή και τη μοναξιά της σοφίτας... και εκεί κατάλαβε την ομορφιά του δάσους!

Αλληγορική ιστορία που ίσως συμβάλλει στην κατανόηση της αδυναμίας μας να απολαύσουμε τις στιγμές που ζούμε προτού να είναι πλέον πολύ αργά.

BAΣΩ



επιστροφή...
Banner 2 Banner 3 Banner 3