27/02/2017 - “Η θηλιά” του Άλφρεντ Χίτσκοκ



Μου αρέσει πάρα πολύ να περνάω βράδια βλέποντας ταινίες, τις νουάρ του Χίτσκοκ που είχε δημιουργήσει τη δική του σχολή. Αγαπημένη μου είναι το Vertigo, αλλά η «Θηλιά» είναι μια κατηγορία μόνη της! Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως… Πρώτη σκηνή και ο Μπράντον με τον Φίλιπ στραγγαλίζουν σε όρθια στάση τον φίλο τους Ντέιβιντ. Το πτώμα του μπαίνει στο μπαούλο που κοσμεί το σαλόνι του Νεουορκέζικου loft και η ένταση αρχίζει.

Ο Μπράντον αρχίζει να φλυαρεί προσπαθώντας να κρατήσει τον ρόλο του ισχυρού και να αιτιολογήσει την εν ψυχρώ δολοφονία που μόλις διέπραξαν ενώ ο ευαίσθητος πιανίστας Φίλιπ έχει αρχίσει να δείχνει τα σημάδια της κατάρρευσης. Σε λίγη ώρα θα έφταναν οι καλεσμένοι για το πάρτι που είχαν διοργανώσει και μέσα σε αυτούς θα ήταν ο πατέρας και η αρραβωνιαστικιά του δολοφονηθέντος φίλου τους! Ναι, ο Μπράντον είχε πείσει τον Φίλιπ ότι η πράξη τους ήταν μια καλλιτεχνική δήλωση, το τέλειο έγκλημα.

Η τελευταία πινελιά δίνεται από τον Μπράντον με το να στρώσει το μπουφέ επάνω στο μπαούλο που μέσα του κρύβει το πτώμα… Οι καλεσμένοι έρχονται και μέσα σε αυτούς είναι και ο καθηγητής τους από το Πανεπιστήμιο, ο Ρούπερτ Καντέλ, ο μόνος άνθρωπος για τον οποίο ο κυνικός Μπράντον τρέφει σεβασμό. Εκεί λοιπόν αρχίζει να ξετυλίγεται ο λόγος για τον οποίο οι δύο νέοι διέπραξαν το έγκλημα.

Ο Καντέλ θεωρείται από αυτούς ηθικός αυτουργός διότι στο Πανεπιστήμιο έκαναν πολλές κουβέντες περί της θεωρίας ότι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι και ότι οι πνευματικά ισχυροί δεν θα έπρεπε να υπάγονται στους κανόνες του σωστού-λάθους, καλού-κακού αλλά να έχουν εξουσία ζωής και θανάτου στους αδύνατους. Ο Νίτσε σε όλο του το μεγαλείο και η θεωρία του Υπεράνθρωπου στην πεζή καθημερινότητα.

Τελικά όμως πόσο όλο αυτό μπορεί να βγει από τα όρια της θεωρίας και να εφαρμοστεί στην πράξη; Ποιος αποφασίζει και με ποια κριτήρια; Κάπως έτσι κυλάει η ταινία αλλά με μια βασική διαφορά που αποκαλύπτει την κινηματογραφική μεγαλοφυΐα του Χίτσκοκ: η ταινία δεν έχει μοντάζ, αλλά είναι γυρισμένη σε real time με την κάμερα να ακολουθεί με απίστευτο συγχρονισμό δίνοντας την απαραίτητη ένταση δημιουργώντας έτσι μια αίσθηση μοντάζ μοναδική!

Μην περιμένετε να δείτε μια στημένη κάμερα να τραβάει αλλά μια νευρώδη λήψη και φυσικά όλα τα σκηνοθετικά κόλπα του Χίτσκοκ που χτίζουν το σασπένς.

Αδυναμία μου η σκηνή που η οικιακή βοηθός, η κυρία Ουίλσον μαζεύει τα πιάτα πάνω από το μπαούλο με την επιθυμία να το ανοίξει και να τοποθετήσει μέσα κάποια βιβλία και ενώ αυτή θα έπρεπε να είναι μια δευτερεύουσα σκηνή με το μονότονο πήγαινε-έλα της ηλικιωμένης κυρίας και κεντρικό σκοπό να έχει η κουβέντα που έχουν οι φίλοι σε απόσταση λίγων εκατοστών, ο Χίτσκοκ τους αφήνει απλά να ακούγονται και δείχνει με ένα πολύ περίεργο τρόπο λήψης το μάζεμα των πιάτων, αργά και σταθερά χτίζοντας έτσι μια αγωνία χαρακτηριστική!

Πόσα ερωτήματα ζωής και θανάτου μπορούν να απαντηθούν μέσα από μια ταινία; Στη συγκεκριμένη, αν και υπάρχει φιλοσοφικό υπόβαθρο, δεν χρειάζεται να απαντηθεί κανένα! Η όλη ομορφιά μέχρι συγκίνησης βρίσκεται στην κινηματογράφηση! Η Τέχνη του Κινηματογράφου σε όλο της το μεγαλείο πραγματικά!

U-Nick



επιστροφή...
Banner 2 Banner 3 Banner 3