25/06/2017 - Χρειάζεται η Glam πλευρά στο Rock σήμερα;



Κάθε χρόνο κάτι γράφουμε περί … εποχής! Δεν μου αρέσει το Καλοκαίρι και βασικά πιστεύω ότι ήταν ωραίο μόνο όταν πηγαίναμε σχολείο και κάναμε τρεις μήνες διακοπές! Από την άλλη όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι έχουν διαφορετική άποψη, οπότε ποιος είμαι εγώ που θα διαφωνήσει;

Το Καλοκαίρι είναι κατάλληλο για πιο χαλαρές μουσικές λένε, πιο arena φάση ίσως, με πιο αισιόδοξες νότες αλλά και στίχους άνετους, για ωραία θέματα όπως αγάπες, λουλούδια, παραλίες και άλλα τέτοια γραφικά! Τώρα βέβαια εδώ τίθεται και το ερώτημα: κατά πόσο αυτό είναι επίκαιρο στις μέρες μας και στην εποχή μας; Για να δούμε…

Κάποτε υπήρχαν οι KISS, οι Y&T, οι Slade και πόσοι άλλοι. Μετά ήρθαν οι Motley Crue οι οποίοι ήταν οι άξιοι συνεχιστές γιατί όλοι ήθελαν να γίνουν Motley Crue όπως λένε σε όλα τα ντοκιμαντέρ. Το στυλ αυτό που εξέφραζε την άνεση και το attitude της Δυτικής Ακτής ήταν στη μόδα ή μάλλον ΗΤΑΝ η μόδα! Κορίτσια, μακιγιάζ και rock and roll all night and party every day όπως έλεγαν και οι παλαιότεροι. Κάποιοι απεχθάνονται τελείως αυτό το στυλ γιατί τους φαίνεται εντελώς κενό, απλοϊκό και χαζοχαρούμενο.

Οκ, μπορεί να έχουν και δίκιο, αλλά θα πω ότι όλα τα είδη αντιπροσωπεύουν κάποιους ακροατές. Κάποτε υπήρχε και αυτή η σκηνή, αυτό το στυλ. Μετά ήρθε το grunge και μας έδειξε ότι όλα γύρω μας δεν πρέπει να επηρεάζονται από τον ήλιο της Καλιφόρνιας αλλά από τη βροχή του Seattle. Όπως είπαμε πολλές φορές ίσως αυτό να χρειαζόταν σε εκείνη τη φάση το rock γιατί πλέον είχαμε βαρεθεί τα ξασμένα μαλλιά και το lip gloss στην τηλεόραση! ,

Από τότε όμως και μέχρι σήμερα δεν βλέπω να υπάρχει κάτι παρόμοιο, κάτι που να αντιπροσωπεύει την πιο… καλοκαιρινή πλευρά του rock, εκείνη την πλευρά που θα σε κάνει να λικνίζεσαι μεθυσμένος ή να φωνάζεις δυνατά “summertime girls! You make my whole world go round!” και να γουστάρεις! Γιατί; Πιστεύω ότι σήμερα τα νεώτερα παιδιά βλέπουν την αλητεία με άλλο μάτι, δεν την καταλαβαίνουν γιατί δεν ζουν στον έξω κόσμο.

Πως να βγάλουν οι σημερινοί μουσικοί τέτοια μουσική όταν δεν ζουν; Και οκ, δεν το πάω στο ότι το τρίπτυχο sex, drugs and rock and roll είναι το καλύτερο πρότυπο ζωής αλλά σίγουρα σε κάποιες φάσεις καλό θα ήταν να το ζήσει κανείς.

Το πάθος λείπει από τα πάντα και κάπως έτσι οδηγούμαστε στο να μην υπάρχει -τουλάχιστον τόσο έντονα- μια σκηνή τέτοιου είδους ακόμα και προσαρμοσμένη στα σημερινά πρότυπα. Οι κοινωνικές καταστάσεις επηρεάζουν το rock, αλλά δεν ξέρω αν μπορεί να υπάρχει rock χωρίς λίγη αλητεία, χωρίς λίγο καλοκαιρινό attitude και χωρίς λίγο πάθος. Οι 21 Pilots δεν νομίζω να εμπνέουν για κάτι τέτοιο αλλά σίγουρα τους ακούνε σήμερα τα παιδιά. Τι να πω, οι εποχές αλλάζουν αλλά κάποτε έβλεπες τις ίδιες επιρροές με διαφορετική έκφραση.

Ο Liszt ήταν o Jerry Lee της εποχής του με το παθιασμένο του παίξιμο που οδηγούσε από τότε ακόμα τις κυρίες που τον παρακολουθούσαν να πετούν τα τεράστια εσώρουχα τους στη σκηνή! Ο Elvis ήταν αυτός που εξέφρασε τότε το νέο και μετά από αυτόν πολλοί ήταν οι συνεχιστές που προλάβαμε εμείς.

Σήμερα ποιοι είναι οι συνεχιστές όλων αυτών που εξέφραζαν το πάθος σε όλη τη διαδρομή της Ιστορίας; Μόνο εγώ δεν βλέπω πάθος; Γιατί αυτό το glam που υπήρξε κάποτε και ήταν η αλητεία και η δύναμη, σήμερα δεν υπάρχει πουθενά. Και δεν θα σταθώ στο ότι εκφράζεται αλλιώς ίσως γιατί μόνο έτσι δεν είναι…

U-NIck



επιστροφή...
Banner 2 Banner 3 Banner 3