28/08/2017 - O.S.T.- Beat Street



Ήμουν δώδεκα χρονών όταν είχαμε πάει να δούμε την ταινία Beat Street επηρεασμένοι βαθύτατα από το όλο breakdance κίνημα. Στη συγκεκριμένη ταινία κυριαρχούσε η αλήθεια και δεν είχε την παραμικρή σχέση με το άλλο έργο, το Breakin’, από το οποίο είχε ξεκινήσει όλη η τρέλα. Σήμερα, όμως, θα ασχοληθούμε με το soundtrack.

Ο HarryBelafonte κάνει παραγωγή στην ταινία επηρεασμένος από το κίνημα του δρόμου που βγαίνει από το καβούκι του στον κόσμο. Μαζεύονται λοιπόν καλλιτέχνες -όπως ο MelleMell, ο AfricaBambaattaa και άλλοι- και βάζουν την ψυχή τους σε μια ταινία πλέον κλασική.

Οι ρυθμοί εναλάσσονται από σκληρό rap μέχρι και μπαλάντες της εποχής με γλυκερό στίχο και μουσική. Βέβαια πρωταγωνιστεί το rap με ένα τρόπο που μπορεί να μην είναι ο επιτηδευμένα σκληρός, αυτός που μάθαμε μετά από τους gangstawanabees των ’90, αλλά είναι σκληρός με έναν αληθινό τρόπο. Μιλάμε εξάλλου για την τότε Αμερική με προβλήματα όπως η ανεργία, η αδιαφορία του κράτους για τις λαϊκές συνοικίες, η άνοδος του καπιταλισμού.

Χωρίς να λείπουν τα διαστημικά προγράμματα και τα πυρηνικά οπλοστάσια εν μέσω Ψυχρού Πολέμου. Φυσικά η απορία που διαπερνά τα τραγούδια είναι το γιατί ο Πρόεδρος ασχολείται με αυτά ενώ στη χώρα του ο κόσμος πεινάει. Πράγματα που εκφράζονται απλά και όμορφα μέσα από ένα soundtrack που ταιριάζει σαν λευκό γάντι στην ταινία. Αν ακούσει κανείς προσεκτικά θα διακρίνει ότι η τεχνολογία ξεκινά να χρησιμοποιείται στη Μουσική και το Atari παίζει καθοριστικό ρόλο στα κομμάτια του δίσκου.

Ωραία εποχή, στην οποία οι μουσικοί έψαχναν το καινούργιο χωρίς να φοβούνται τις μεγάλες παραγωγές για να στηρίξουν το έργο τους. Lessismore? Σε κάποιες φάσεις θα έλεγα, γιατί δεν θα μπορούσα να φανταστώ το ομώνυμο κομμάτι χωρίς τις καμπάνες και τα synthbasses, μόνο δηλαδή με ένα beat. Φεύγει δηλαδή η φάση από το δρόμο και γίνεται όπως θα έπρεπε να γίνει. Για κάποιους αυτό ήταν ένα εμπορικό soundtrack σε μια ταινία.

Δεν θα συμφωνήσω γιατί και τα δύο μέρη του soundtrack έχουν μια πολυμορφία η οποία είναι καλλιτεχνική και εκφραστική. Αυτά όλα τα γράφουμε σήμερα λόγω ενασχόλησης με την Τέχνη του Δρόμου, η οποία εκφράζεται με πολλά μουσικά είδη εκτός των γνωστών.

Ποιος λέει ότι δεν υπάρχει soul εκεί έξω; Jazz? Αυτά λοιπόν τα βρίσκει κανείς εδώ. Ακούστε τα και τα Χριστούγεννα δείτε και την ταινία!

 

U-Nick



επιστροφή...
Banner 2 Banner 3 Banner 3