17/09/2017 - Μουσικές συνήθειες και διαφορές.



Έμεινα κάποιο διάστημα στην Αλβανία για επαγγελματικούς λόγους τώρα τελευταία και έκανα κάποιες μουσικές διαπιστώσεις, συζητώντας με φίλο που ζει εκεί και είναι ιδιοκτήτης δύο ραδιοφωνικών σταθμών. Ο ίδιος δεν είναι γνώστης της Μουσικής αλλά γνωρίζει καλά την αγορά μετά από τόσα χρόνια που δραστηριοποιείται επαγγελματικά. Αυτό που διαπίστωσα για άλλη μια φορά είναι ότι οι Μουσικές συνήθειες των λαών έχουν μεγάλη σχέση με την κοινωνική τους κατάσταση.

Τα Βαλκάνια πια μπαίνουν στην δική μας δεκαετία του ’80. Δεν ισχυρίζομαι ότι ακούνε μουσικές eighties αλλά ότι αντιλαμβάνονται την μουσική με τον τρόπο που το κάναμε εμείς το ’80. Η αγορά τους έχει μια άνθηση -δεν μιλάω για ανάπτυξη- αλλά η μεσαία τάξη ακόμα διαμορφώνεται, όπως η αντίστοιχη ελληνική το ’80. Οι μουσικές λοιπόν του ραδιοφώνου είναι καθαρά easy listening και παγερά αδιάφορες όπως οι μουσικές που έπαιζαν τα mainstream ραδιόφωνα στην Ελλάδα πριν 30 χρόνια.

Καμιά φορά όταν περπατώ μόνος στους δρόμους των Τιράνων το βράδυ πιάνει το αυτί μου rock μουσική από κάποια bars τα οποία δεν είναι δύσκολο να ανακαλύψει κανείς. Πιστεύω ότι υπάρχει και εκεί rock κοινότητα όπως και εδώ στο παρελθόν. Αλλά, τόσα χρόνια που πηγαίνω δεν είδα ούτε έναν με… στολή στα Τίρανα. Οκ, κάπου θα είναι κρυμμένοι ή ίσως κινούμαι σε άλλες περιοχές γιατί για να είμαι ειλικρινής δεν έχω αλητέψει ποτέ στην Αλβανιά -και εννοώ για παρακμή.

Αν λοιπόν μιλάμε στην Ελλάδα περί ανύπαρκτου ραδιοφωνικού λόγου και συμβολής στην γνώση τότε στα Βαλκάνια μιλάμε πλήρως για άλλη κατάσταση. Το δίκτυο βοηθάει σε αυτό όμως; Δεν πιστεύω ότι ο ρόλος του είναι τόσο βοηθητικός, γιατί αν δεν υπάρχει εφαλτήριο από που να αρχίσει κανείς. Ποιος μπαμπάς ή θείος ή μεγάλος αδερφός άκουγε rock στην εποχή του Κομμουνισμού; Καλά, ανέκδοτο είναι αυτό. Μόνο ίσως αυτοί που ήταν στην Ελλάδα για πολλά χρόνια να έμαθαν κάποια πράγματα,αν και από όσο ξέρω προτιμούσαν να ακουμπάνε τα λεφτά τους στα μπουζούκια σε μια ψευδαίσθηση χλιδής σε μια χώρα που τους χρησιμοποιούσε.

Ο ένας συνεργάτης μου εκεί έχει ένα μπαρ στο οποίο βρισκόμαστε τις μέρες της παραμονής μου συνέχεια για διάφορες επαφές με κόσμο. Από διαστροφή άκουγα την μουσική που έπαιζε και εντυπωσιάστηκα πραγματικά! Δεν έπαιζε αυτά τα αδιάφορα και εντελώς σαχλά beat αλλά καθαρή easy listening με διασκευές, ίσως σε κάποιες φάσεις, καθώς και electronica. Θα μου πείτε αυτό ήταν καλό; Ναι, γιατί στους τυφλούς…

Αυτά όμως σε ένα bar που πραγματικά δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα πολύ κυριλέ μπαρ της Θεσσαλονίκης που μαζεύει κόσμο από μεσαία τάξη και επάνω. Ποιος ο ρόλος της Μουσικής όμως σε ένα τέτοιο μέρος; Πολύ σημαντικός γιατί η Μουσική πρέπει να είναι όσο διακριτική χρειάζεται για να προσδίδει στην ατμόσφαιρα του χώρου αυτή τη διαφορά.

Σκεφτείτε το σαν ένα soundscape και όχι σαν απλές νότες. Δυστυχώς όμως ακόμα και αυτό έχει να κάνει με την κοινωνική κατάσταση στα Βαλκάνια, εκεί που δεν καταλαβαίνουν τι εννοείς όταν λες iced tea και σου φέρνουν ζεστό μέσα στο κατακαλόκαιρο, στα Βαλκάνια που έχουν τους δικούς τους ρυθμούς και όπου σε κάποιες φάσεις δεν κατανοούν την έννοια του χρόνου. Που να βρεθεί χώρος για Μουσική ή για Τέχνη γενικά;

U-Nick



επιστροφή...
Banner 2 Banner 3 Banner 3