29/10/2017 - Blade Runner 2049 again



Η Rachael γέννησε το παιδί του Deckard. Τέλος. Τώρα που οι περισσότεροι οπαδοί είδαν την ταινία, ήρθε η ώρα για μια ενδελεχή ανάλυση. Το Blade Runner 2049 είναι καλύτερο από το Blade Runner του 1982! Ναι, το λέω ανοιχτά και θα το στηρίξω. Η ταινία έχει μια άποψη εντελώς κινηματογραφική παραπέμποντας στον Ταρκόφσκι και τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας του 1960-70 με τα αργά πλάνα και την καθυστέρηση.

Αυτά όμως τα είπαμε και εδώ και τα έχετε διαβάσει και αλλού. Έτσι θα επιχειρήσουμε να προσεγγίσουμε τη φανταστική διάσταση και την επιρροή της ταινίας στην σύγχρονη επιστημονική φαντασία.

Το αιώνιο ερώτημα, που έχει καταντήσει βαρετό στις μέρες μας λόγω της σύγχρονης τεχνολογικής επανάστασης, είναι το κατά πόσο οι μηχανές μπορούν να αποκτήσουν ψυχή ως επόμενο βήμα της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αυτό μας βασανίζει δεκαετίες ολόκληρες, αλλά τελικά σήμερα που όλα αυτά τρέχουν γύρω μας ποια θα μπορούσε να είναι η εξέλιξη; Το επόμενο βήμα; Θα μπορούσε ένας Άνθρωπος να δημιουργήσει απόγονο με ένα Ανδροειδές; Ανατριχιαστικό στην ταινία αλλά πόσο αληθινό στο σήμερα;

Το ερώτημα είναι αν δύο ανόμοιοι άνθρωποι στον κόσμο του σήμερα μπορούν να μεταφερθούν σε ένα άλλο, ανώτερο επίπεδο μέσω του Έρωτα και να σπείρουν κάτι. Ενδιαφέρον ακούγεται, αλλά τελικά πόσο επώδυνο ήταν για τους δύο ανόμοιους εραστές, τον Rick και την Rachael την οποία αγάπησε όσο τίποτα άλλο στον κόσμο, να είναι μαζί μέχρι το τέλος;

Ο θάνατος δεν είναι απαραίτητο να υφίσταται με τη συνηθισμένη έννοια, γιατί το τέλος κάτι τόσο δυνατού είναι ένας θάνατος. Αλλά τελικά ο Deckard έμεινε πίσω… Ζωντανός; Δεν θα το έλεγα, μάλλον πεθαμένος και θαμμένος ζωντανός.

Τέτοιο συναίσθημα δεν ξεπερνιέται και αυτός το ήξερε καλά, από τότε που κοίταξε πρώτη φορά τα πράσινα μάτια της μέσα στο γραφείο της Tyrell οπότε και κατάλαβε πόσο διαφορετικοί είναι, όταν «κουφάθηκε» από τη «φασαρία» που αυτή έκανε προσπαθώντας να του αποδείξει ότι τελικά ξέρει ποια είναι και ότι αυτός έκανε λάθος να την περνάει για κάτι τόσο διαφορετικό, για μια απλή skin job δηλαδή. Που οδήγησε όλο αυτό;

Στο να δημιουργηθεί αποτέλεσμα, απόγονος, ολοκλήρωση. Και η επιστημονική φαντασία να πάει σε άλλο επίπεδο με ένα Θαύμα όπως το αποκαλούν όλοι όσοι το έζησαν. Ο κόσμος πηγαίνει μπροστά με τέτοια Θαύματα, με ανόμοιες ενώσεις που βρίσκουν κοινό δρόμο και ανθίζουν όπως αυτή η ανώτερη σύνδεση ανάμεσα στον Deckard και την Rachael οι οποίοι κατάφεραν με δυσκολία να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους και να πάνε το όλο πράγμα σε ένα ανώτερο επίπεδο. Άνθρωπος με Ανδροειδές; Θα ήταν ποτέ δυνατόν;

Και όμως… όλα γίνονται. Αυτό είναι για μένα το βασικό συμπέρασμα από την ταινία, το φιλοσοφικό δηλαδή ερώτημα που καλείται να απαντήσει ο θεατής: μπορεί ένα Ανδροειδές να τεκνοποιήσει με Άνθρωπο; Γιατί είμαστε πολύ κοντά στην απάντηση για το αν μπορεί να σκέφτεται ή να έχει Ψυχή… Η Rachael έδωσε την δική της στον Deckard και αυτός την δική του σε αυτήν… τόσο απλά…

U-Nick



επιστροφή...
Banner 2 Banner 3 Banner 3